Saturday, January 19, 2019

आरंभ तुझ्या प्रेमाचा

"आरंभ तुझ्या प्रेमाचा" 

एके दिवसी तु दिसलीस,
अन् मन अगदी भांबावुन गेलं,
पण तरीही मनात नेहमी सारखं,
एक गुपीत अचानक येऊन गेलं,

मनाला हे असं काय झालं?
पुन्हा मी त्या दिशेला पाहीलं,
पण मला तिथं कोणी नाही दिसलं,
मला थोडं भांबवल्या सारखं झालं!
म्हणुन मनही अगदी बावरुन गेलं,

पण तेवढ्यातच पुन्हा अचानक,
तुझं बोलणं माझ्या कानावर पडलं,
इतक्यात मी ही डोकावुन पाहीलं,
तेव्हा तुझं हसणं मनाला लाजवुन गेलं,

तुझ्या त्या स्मित हास्याच्या आठवणीत,
अंगाला बारिकसा शहारा येवुन गेला,
तुझ्या भेटीची ओढ तर होतीच,
पण शेवटी तुझा मोह झाला,

तु तिथुन निघुन गेलीस!
तु तिथुन निघुन गेलीस,
पण तरीही मनाला तुझी ओढ होती,
का कुणास ठाऊक पण?
पुन्हा तुझ्या येण्याची आशा होती,

वाटत होतं पुन्हा तु यावंस,
अन् आपल्या नात्याला एक नाव द्यावं,
अन् आपल्या नात्याला एक नाव द्यावं.

तुझा शृंगार

"तुझा शृंगार" 


तुझा तो गुलाबी रंगाचा ड्रेस,

त्यात दिसणारा तुझा वेश,
मनाला अगदीच मोहुन टाकतो,
मग मनात असंख्य विचारांचा वादळ ऊठतो,


पायातील पैंजणांचा झंकार,

आणतो अंगावर शहार,
नजरेत भिडणारी तुझी नजर,
करुन टाकते शरीराची थरथर,


मनाला मोहुन टाकणारी तुझी चाल,

खरंच करते मला अगदी बेताल,
त्यात तुझं देखणं रुपही बेमीसाल,
कसं सांगु तुला करतंय माझे किती हाल,


तुझ्या ओठात भरलेला गुलकंद,

त्याचा मनाला लागलाय छंद,
तुला अशा मनमोहक रुपात बघुन,
होतेय माझीही बोलतीच बंद,


भासतेस एखाद्या परी सारखी,

नटलेल्या सुंदर नटीसारखी,
जुळेल का आपल्या मनांची तार,
खरंच मोहुन टाकतो तुझा शृंगार,
खरंच मोहुन टाकतो तुझा शृंगार.

Wednesday, January 16, 2019

बालपण

"बालपण" 

बालपण म्हणजे...!
स्वैराचाराने धावणारे मन,
प्रत्येकाच्या वाट्याला येणारे,
असंग्रहित सोनेरी धन!

बालपण म्हणजे...!
लहरी तरंगांचे समाधान,
जनुकाही त्याच्याच मुठीत,
सामावलेले अथांग आसमान!

बालपण म्हणजे...!
नाविन्य शोधातील जीव,
स्वप्न पुर्तीच्या आशेसाठी,
प्रत्येकालाच येणारी किव!

बालपण म्हणजे...!
सोनेरी झुडुपातील हिरवळ,
सुगंध नसतांनाही,
चोहीकडे पसरणारी दरवळ!

बालपन म्हणजे...!
सर्वांना हवाहवासा वाटणारा
एक मनमोहक अविष्कार,
ज्यावर असतो प्रत्येकाचा अधिकार,
ज्यावर असतो प्रत्येकाचा अधिकार! 

Tuesday, January 15, 2019

खरंच तू येशील ना...?

"खरंच तु येशील ना....?" 

मी अजुनही आहे तिकडे,
तिथेच त्या झाडाखाली,
वाट बघतोय तुझी,
त्याच नेहमीच्या ठिकाणी,
खरंच तु येशील ना....?

तुझ्या नेहमीच्या येण्याच्याच,
वाटेकडे नजर माझी,
सारखी एकटक लागलेली,
तुझ्यााठी व्याकुळ झालेली
खरंच तु येशील ना....?

तिथेच आहे अजुन मी,
वाट बघतोय तुझ्या येण्याची,
समजुत घालतोय मनाची,
आस आहे तुझ्या येण्याची,
खरंच तु येशील ना....?

नयन माझे थकले,
वाट तुझी पाहतांना,
अजुनही आशा तुझ्या येण्याची,
खरंच तु येशील ना?
    खरंच तु येशील ना? ॉ

जीवन जगताना...!

"जीवन जगतांना" 

जीवन जगतांना....!
कधी असतं हसायचं तर कधी असतं रडायचं,
जीवनाच्या आनंदासाठी ध्येयाच्या बळावर असतं लढायचं,

जीवन जगतांना....!
कधी कुणाला असतं खुलवायचं, तर कधी भुलवायचं,
सुखाच्या क्षणांसोबत, दु:खाच्या अश्रुंनाही थोडं भिजवायचं,

जीवन जगतांना....!
खरं तर यशासाठीच असतं ताकदीन झटायचं,
कधी अपयशही आलं तर पुन्हा असतं ऊठायचं,

जीवन जगतांना....!
एखाद्या प्रसंगावधानातुन आपण असतं सावरायचं,
आलाच प्रसंगात तर त्या दु:खातुन मनाला आवरायचं,

जीवन जगतांना....!
एकमेकांच्या मनातील भावनांना असतं जपायचं,
प्रत्येकाचं नातं हे प्रेमानं असतं शिंपायचं,
प्रत्येकाचं नातं असतं प्रेमानं असतं शिंपायचं.

मला मरूनही उरायचं आहे

"मला मरुनही उरायचं आहे"

मला माझ्या या जीवनात, 
असं काही करायचं आहे,
की आठवणीत असलो पाहीजे जनांच्या,
कारण, मला मरुनही उरायचं आहे!

दीन- दुबळ्यांच्या सेवेसाठी,
संघर्ष मला करायचा आहे,
अडलेल्यांना मदतीचा हात मला द्यायचा आहे,
कारण, मला मरुनही उरायचं आहे!

दु:खाच्या वाटेवरुन जाणारी,
सुखाची वाट मला शोधायची आहे,
भंगलेले स्वप्न पुन्हा फुलवायचं आहे,
कारण, मला मरुनही उरायचं आहे!

समाज विकासाच्या आड येणा-यांशी,
न्यायाचे युद्ध मला करायचे आहे,
अन्यायाचा डोंगर ध्यैर्याने बाजुला सारायचा आहे,
कारण, मला मरुनही उरायचं आहे!

माझं जीवन असंच अचानक संपणार आहे,
क्षणभंगुर असलेल्या या जीवनात,
मोलाचं स्थान मला मिळवायचं आहे,
कारण, मला मरुनही उरायचं आहे!
कारण, मला मरुनही उरायचं आहे.

Sunday, January 13, 2019

ऊन हिवळ्यातल

"ऊन हिवाळ्यातलं" 

ऊन्हाचा रंग कसा सोनेरी पिवळसर दिसणारा,
हिवाळा असतो असा मनाला मोहुन टाकणारं,

सुर्याच्या किरणांनी जणु खिडकितुन आत पहावं,
अन् कुंडलितल्या पानांनी अचानक चमकुन जावं,

अशातच एकदम आपल्या मनात क्षणीक गोडवा यावा,
मग अनोळखी पावलांच्या ओलसर श्वासाचा स्पर्श व्हावा,

आपण मग त्यांना मैत्रीपुर्ण दृष्टीभेट करुन द्यावी,
अन् ऊन्हानं गोड मनानं आपली पाठ शेकत रहावी,

अचानक त्या ओलसर पावलांच्या स्पर्श निघुन जावा,
मग मात्र ऊन्हानेही आपला रंग बदलत रहावा,

झाडाची पानं कुरवाळत त्यानं सर्वत्र सांडावं,
अन् हिवाळ्यातलं नाजुक ऊन मनांत भरावं,

थंडीच्या रात्रीत अचानक मनात स्वप्न जागं व्हावं,
स्वप्न पाहता पाहता स्वप्नांच्या दुनियेत भरकटावं,

स्वप्नांच्या दुनियेतुन इकडे तिकडे सैरावैरा हिंडावं,
पण त्या स्वप्नवत प्रसंगात आपण प्रत्यक्षात नसावं,

अचानक आपल्याला पहाटेची जाणीव व्हावी,
अन् आपल्याला ऊन्हाची आस लागुन रहावी,

कसं घडवुन आनतं कोडं आपल्या मनातलं,
ते स्वानंदी सोनेरी ऊन हिवाळ्यातलं,

सकाळच्या कोवळ्या किरणांनी मन प्रफुल्लीत करणारं,
नाजुक साजुक हवंहवंस वाटणारं ऊन हिवाळ्यातलं,
नाजुक साजुक हवंहवंस वाटणारं ऊन हिवाळ्यातलं.


आयुष्याचं क्षितीज

"आयुष्याचं क्षितीज" 



आयुष्य हे असंच जगायचं असतं,

कुणीतरी मरायचं, कुणी तरी उरायचं असतं,



सांगायला तर सारं जगच आपलं असतं,

पण इथे कुणीच कुणाचं असायचं नसतं,



नाती रक्ताची म्हणुन त्यांना जपायचं असतं,

असली खुपणारी तरी त्यांना तोडायचं नसतं,



शब्दांनाही जरा जपुन वापरायचं असतं,

झाल्याच कधी जखमा तरी लगेच विसरायचं असतं,



दु:खांना वेदनांना सोबत घेऊन हसायचं असतं,

असे जन्म किती झाले हे कुणी मोजायचं नसतं,



चालतांना नेहमी सा-यांबरोबर चालायचं असतं,

एखादा पडलाच तर दुस-यांनं उचलायचं असतं,



अनेक समस्या आल्या तरी घाबरायचं नसतं,

समोर उद्दिष्ट ठेवुन आयुष्य जगायचं असतं



मिठीला मृत्युच्या कधी घाबरायचं नसतं,

वेळेवर आला म्हणत घट्ट बिलगायचं असतं,



आयुष्याचं क्षितीज हे असंच असतं,

ध्येय उंच आणि आभाळ ठेंगणं भासवायचं असतं,
ध्येय उंच आणि आभाळ ठेंगणं भासवायचं असतं.

तो आणि ती

"तो आणि ती"

तो एक प्रियकर असतो,
एक दिवस तिच्यावर खटकतो,
मनात आपल्या राग घेऊन,
मग एकटाच भटकतो,

ती त्याची लाडकी प्रियसी असते,
त्याच्या शोधात निघते,
दुरवर भटकत जाते,
आपल्या प्रेमापोटी त्याचा शोध घेते,

तो एकटाच बसला होता,
एका लहानशा झाडाखाली,
त्या झाडाची एक फांदीच,
त्याला हवेचा झोका घाली,

ती मगुन निघाली होती,
तुडवत होती रानावनांना,
घाईघाईतच चालत होती,
शोधीत त्याच्या पाऊलखुणा,

तो नि स्तब्ध बसला होता,
मनात होते विचारांचे वादळ,
रागाचे सुस्कारे सोडताच,
मनही करत होते धावपळ,

ती घाब-या चेह-यातच,
इकडे तिकडे बघत होती,
कुठे दिसतो कुठे नाही,
फक्त त्याचाच शोध घेत होती,

तो एकटक वाटेकडे बघत होता,
त्याला आशा होती तीच्या येण्याची,
नाराज तर तो होता खरा,
पण जाणीव होती त्याला प्रेमाची,

ती थोड्या पुढे येऊन थांबली,
अचानक तो तिला दिसला,
एकदम शांत होऊन मग तीने,
सुटकेचा निश्वास सोडला,

तो तीच्याकडे बघुन थोडा बावरला,
मनाने आपल्याच मनात कोसळला,
इकडुन तिकडे  बघितल्यावर,
स्वत:च एकदम सावरला,

ती त्याच्याकडे बघुन,
नजर झुकवत होती,
घाबरलेल्या मनाने,
नजर त्याची चुकवत होती,

तो तिच्याकडे रागानेच बघत होता,
स्वत:च्याच मनात काही बडबडत होता,
ती त्याच्याजवळ आल्यावर,
अजुनच रुसण्याचा त्याचा बेत होता,

ती त्याच्या जवळ येऊन बसली,
त्याच्याकडे नजर वळवुन म्हणाली,
काय झालं तुला माझ्यावर रागवायला,
बोलण्याची हिम्मत नव्हतीच, पण बोलली,

तो ऊद्गारला, इथे कशाला आलीस,
नाकावर राग दाखवुन तो म्हणाला,
मला तुझ्याशी काही बोलायचं नाही,
मी विसरुन जातो तुझ्या प्रेमाला,

ती म्हणाली, रागवु नकोस माझ्यावर,
जीवापाड आहे प्रेम तुझ्यावर,
तुझ्याच साठी आलोय मी इथे,
खरंच ठेव विश्वास माझ्यावर,

तो मग शांत होऊन म्हणाला,
मला ही वाईट समजु नकोस,
प्राण देईन आपल्या प्रेमासाठी,
पण जीवनात कधी रडवु नकोस,

तीही  हवालदिल झाली,
त्याच्या कुशीत बसली,
डुंबुन गेले प्रेमाच्या ओघात दोघेही,
तो आणि ती,
तो आणि ती.




Saturday, January 12, 2019

काजवा

"काजवा" 



हिरवा शालु पांघरलेला,

सृष्टीचा मन मोहक पसारा,
सायंकाळच्या रम्य वेळी,
तो एक काजवा चमचमणारा,



त्याच शांततेच्या वतावरणात,

काही आठवणी आल्या मनात,
वा-याच्या एका झुळुकी बरोबर,
काही स्मृती ठेवुनी गेल्या ऊरात,



वेळेचे भानही ना राहिले,

मीही डुंबुन गेलो विचारांत,
अन् अचानक लावुन गेलो,
काजव्यांच्या लखलखणा-या प्रकाशात



कुठून आला होता तो समय,

मनाला भुरळ घालणारा,
त्यातच मनही वेधुन घेत होता,
तो एक काजवा चमचमणारा



स्वत:ला सावरण्याच्या ओघात,

स्तब्ध झाला समय पळणारा,
पण त्या गरगरणा-या अंधारात होता,
तो एक काजवा चमचमणारा,
तो एक काजवा चमचमणारा.

काळोख

"काळोख" 



काळोख म्हणजे स्तब्धता,
काळोख म्हणजे शांतता,
काळोख म्हणजे एकांतात,
काळोख म्हणजे निवांत,



सुमसान विचारांच्या मनाला,
चाहुल लागते ती काळोखाची,
थिरकाणा-या विचारांच्या कुशीत,
भीती वाटत असते ती उजेडाची,



काळोख म्हणजे मातीचा ऊबारा,
काळोख म्हणजे स्नेहाचा गाभारा,
काळोख म्हणजे स्मृतीचा हिवाळा,
काळोख म्हणजे जिवनाचाउजाळा,



काळोख म्हणजे चिंतन,
काळोख म्हणजे मनन,
काळोख म्हणजे कल्पना,
काळोख म्हणजे स्वप्न,



काळोखाची भीती कशाला,
काळोखाशी झुंज हवी,
काळोख म्हणजे रात्र नव्हे,
तर काळोख म्हणजे पहाट नवी,
तर काळोख म्हणजे पहाट नवी.




मैत्री

"मैत्री"

मैत्री म्हणजे काय असते,
दोन जीवांच ते नातं असतं,
अश्विनात हर्षानं फुलणा-या,
गवताचं ते नाजुक पातं असतं!

मैत्री म्हणजे काय असतं,
तृणाची ती प्यास असते,
दोन जीवांच्या मिलनाची,
अनोळखी ती रास असते!

मैत्री म्हणजे काय असतं,
कोकिळेचा मधुर नाद असतो,
हृदयातुन घातलेली एक,
ओढीची ती साद असते!

मैत्री म्हणजे काय असतं,
स्वार्थाचा तो त्याग असतो,
सुख दु:खाच्या जीवनाचा,
नाजुकसा तो भाग असतो!

मैत्री म्हणजे काय असतं,
मैत्री म्हणजे जीवन असतं,
मैत्री म्हणजे जीवन असतं.

तिच्या पाण्यातील पाणी

"तिच्या पापण्यांतील पाणी"



ती मागे वळुन पाहताच,
मी तीच्या डोळ्यांत निरखुन पाहीलं,
ती नाजुकशी हसली,
अन् तीच्या डोळ्यांत पाणी भरलं,



तेव्हा मी तीला म्हणालो,
पुसुन घे ते डोळ्यांतले पाणी,
पुन्हा भेटेन न् भेटेन,
पण जवळ असतील तुझ्या आठवणी,



मग जपुन ठेव मला हृदयात,
मी दिलेल्या शब्दाच्या पाकळ्या,
केव्हा तरी उलगडुन पुन्हा,
त्याही वाचता येतील तुला,



माझ्याकडे बघुन ती,
पुन्हा नाजुकशी हसली,
तीच्या डोळ्यांतुन गळालेली आसवे,
तेव्हा तीच्या गालावर विसावली,



दिवस निघुन जात होते,
येत होत्या तीच्या आठवणी,
मनाला बेचैन करुन जात होते,
तीच्या पापण्यांतील पाणी,
तीच्या पापण्यांतील पाणी.

हक्क आहे मला...!

"हक्क आहे मला"



हक्क आहे मला,

तुझ्याकडे बघण्याचा,
तुझ्या नजरेत नजर मिळवण्याचा,



हक्क आहे मला,

तुझे सौदर्य न्याहाळण्याचा,
तुझ्या सौदर्याची स्तुती करण्याचा,



हक्क आहे मला,

तुझ्या विषयी प्रेम भावना रंगवण्याचा,
तुझ्या प्रेमाच्या नशेत बुडुन जाण्याचा,



हक्क आहे मला,

तुझ्या विषयी स्वप्न पहाण्याचा,
तुझ्या मायेच्या कुशीत रहाण्याचा,



हक्क आहे मला,

तुझ्या डोळ्यांत मला शोधण्याचा,
तुझ्या नजरेत मदहोश होण्याचा,



हक्क आहे मला,

तुझ्या हातात हात मिळवण्याचा
तुझ्या मनात माझी प्रेमभावना रुजवण्याचा,
तुझ्या मनात माझी प्रेमभावना रुजवण्याचा.



कुणी तरी हवं असतं

"कुणी तरी हवं असतं"

कुणी तरी हवं असतं,
आपलंसं म्हणनारं,
स्वतं: पेक्षाही आपल्यावर,
जीवापाड प्रेम करणारं,

कुणी तरी हवं असतं,
आठवणीत येणारं
हुरहुरणा-या मनाला,
बेचैन करुन टाकणारं,

कुणी तरी हवं असतं, 
हृदयात आपल्या रहाणारं,
जरी हृदय फाटलं तरी,
कधीच गळुन न पडणारं,

कुणी तरी हवं असतं,
नजरेत आपल्या सामावणारं,
कधी मिटले जरी डोळे,
तरी स्वप्नातही येणारं,

कुणी तरी हवं असतं,
नातं आपलं जपणारं,
जीवनसागराच्या डोहात,
जीवाला जीवही देणारं,

कुणी तरी हवं असतं,
कुशीत घेऊन कवटाळणारं,
धावणा-या त्या मनालाही,
आपल्या मिठीत घेणारं,

कुणी तरी हवं असतं,
संगतीनं आपल्या चालणारं,
चालता चालता लागलीच ठेच,
तरी अलगदपणे झेलणारं,

कुणी तरी हवं असतं,
आपलंही आयुष्य सावरणारं,
नशीब बदलत नसले तरी,
आपल्या कर्तुत्वानं बदलणारं,

असंच कुणी तरी हवं असतं,
असंच कुणी तरी हवं असतं.

तुझे मनमोहक रूप

"तुझे मनमोहक रुप"

कधी कधी असं वाटतं,
कुशीत तुझ्या बसुन रहावं,
गवतावरच्या दवबिंदु प्रमाणं,
रुप तुझं न्याहाळुन पहावं,



स्मीत आहे मधुर तुझं,

जसं कळीतुन फुल उमलावं,
मऊ  गो-या गालांवरुन जणु,
कोण्या सुंदर परीचं रुप दिसावं,



देखणे आहेत नयनही तुझे,

अगदी सागरी मोत्यांसारखे,
काळोखातही चमकुन दिसावेत,
आसमानी चमकती ता-यांसारखे,



केसांचा रंगही अगदी काळा,

मेहंदीच्या मोहक कळ्यांप्रमाणे,
लावण्यवती हे रुप तुझे,
रातराणीच्या वृक्षा प्रमाणे,



तुझ्या या मनमोहक रुपात,

मी अगदी बेदुंध होऊन गेलोय,
निष्पाप अशा माझ्या हृदयाला,
तुझ्या प्रेमाच्या भट्टीत कोलुन गेलोय.

प्रेमात तुझ्या पडल्यावर

"प्रेमात तुझ्या पडल्यावर...!" 

प्रेम हे किती अल्हाददायी असतं,
उलगडतं ते अनपेक्षीत घडल्यावर,
प्रेमाचं हे व्यापकरुप समजलं मला,
प्रेमात तुझ्या पडल्यावर......!

प्रेमानं तुझ्या मनाला अगदी,
वेडंपिसं करुन सोडलं आहे,
सुचत नाही तुझ्या वाचुन काही,
असं कसं जीवनाचं कोडं आहे,

खरंच सांगतो मी तुलाही
विश्वास ठेव जरा माझ्यावर,
गहीवरुन जाऊ नकेस कधी तू,
माझं तर प्रेम आहे फक्त तुझ्यावर,

आयुष्यात आता तुझ्याशिवाय मला,
कोण सापडंल समजुन घेणारं,
विश्वासाचं हे नातं आपलं, ा
मी नाही कधी तोडणारं,

किती दु:ख होतं मनाला, 
एकमेकांपासुन दुरावल्यावर,
हे देखिल उमगलं मला,
प्रेमात तुझ्या पडल्यावर......!



तुझी साथ

"तुझी साथ" 

जशी फुलाला असे गंधाची,
जशी सुर्याला असे आभाळाची,
जशी टाळेला साजे मृदुंगाची, 
तशी तुझी साथ हवी आहे मला,

जशी चंद्राला असे चांणीची,
तशी तुझी जवळीक असु दे मला,
त्यांच्या शितल प्रकाशाप्रमाणे,
तुझ्या प्रेमाची आस राहु दे मला,

चंद्राचा निखळ प्रकाश पाहुन,
तुझ्याच विचारात जातो डुंबुन,
तुझ्या माझ्या सहवासानेच आली,
आज आपली साथ घडुन,

खुप काही करायचे आहे,
साथीने तुझ्या राहुन,
आपल्या सुखासाठीच जाणार आहे,
हे जीवन माझेही वाहुन,

दाखवुन देऊ या दुनियेला,
खरी साथ म्हणजे काय आहे,
सांग मलाही  मनात तुझ्या काय आहे,
मी तर फक्त तुझा नि तुझाच आहे,
मी तर फक्त तुझा नि तुझाच आहे.

नातं

"नातं" 

दोन हृदयांचं नातं जुळलं
घडला काही दिवसांचा सहवास,
मनामध्ये दरवळतो अजुनही,
तुझ्याचं प्रितीचा सुवास;

जेव्हा सोबतीला तू असतेस,
तेव्हा ऊन्हातही गारवा भासतो,
दिसत नसतं काही तेव्हा मात्र,
काळोखातही ऊजाळा दिसते;

दोन मने एकत्र जोडणारा,
प्रितीचा हा नाजुकसा धागा,
हृदयातील हाकही ऐकते,
डोळ्यांच्या नात्यांची भाषा;

मनामध्ये प्रितीची सदैव, 
बाग फुललेली असते,
नात्यांच्या त्या बंधातही,
जणु ती गुंफलेली असते,

ब-यापैकी निरखुनही,
काहिंना ते दिसत नसतं,
कधी पुसुनही ते पुसत नसतं,
कारण ते फक्त नातं असतं,
कारण ते फक्त नातं असतं.

बेभान मनाच्या लहरी...!

"बेभान मनाच्या लहरी...!"
         

कोवळ्या ऊन्हात,
हिरव्या झाडीतुन,
डोलत राहणा-या;
 ओसाड  माळरानावर,
एकांतात भटकंतीने,
फिरत रहाणा-या, 
         बेभान मनाच्या लहरी...!
         बेभान मनाच्या लहरी...!

      सागरी किना-यावरती,
     उसळत्या लाटांमध्ये, 
शांत रमणा-या; 
       नदी किना-यालगत, 
       वाळुच्या ढिगा-यात,
         कलाकृती करणा-या, 
            बेभान मनाच्या लहरी...! 
           बेभान मनाच्या लहरी...!

 माळरानावर फिरुनी चौफेर,
 बोभाटपणे हिंडुन दुरवर,
   वायु गतीने सैरावैरा पळणा-या,
 आकाशी आकांक्षांच्या, 
उंच झेपा घेणा-या, 
    अन् अचानक स्तब्ध होणा-या, 
बेभान मनाच्या लहरी...!
बेभान मनाच्या लहरी...!

कल्पकतेची जोड,
अन् विचारांचा पाझर, 
सगळीकडेच नाचणा-या; 
नासे ऱृतुंचा आसरा, ं
वा ना असे प्रेमाचा झरा,
तरी सर्वच टिपुन घेणा-या,
बेभान मनाच्या लहरी...!
बेभान मनाच्या लहरी...!